Staż Społeczny (wcześniej Kontrakt Robinsona)

Współpracę z Fundacją Robinson Crusoe (FRC) rozpoczęliśmy w 2018 roku. Organizacja od 2002 roku wszechstronnie wspiera młodzież pozostającą pod opieką instytucji opiekuńczo-wychowawczych oraz uwrażliwia społeczeństwo na problemy osób osieroconych biologicznie lub społecznie. W ramach współpracy z fundacją FDJ finansuje „Staż Społeczny” (wcześniej „Kontrakt Robinsona”) – program, dzięki któremu podopieczni FRC mogą otrzymać dofinansowanie indywidualnie wybranego kursu lub sprzętu, przyczyniającego się do ich rozwoju zawodowego. Warunkiem uzyskania takiego wsparcia jest wcześniejsza realizacja stażu w lokalnej instytucji lub organizacji.

O wyborze danego kursu, szkolenia lub narzędzia potrzebnego do wykonywania obranego zawodu młodzież decyduje według swoich preferencji i możliwości, przy wsparciu mentora z Fundacji. Wtedy też następuje podpisanie umowy stażowej pomiędzy młodym człowiekiem, a instytucją/organizacją, w której zostanie zrealizowany staż. W ramach projektu uczestnicy realizują minimum 70 godzin pracy społecznej m.in. w schroniskach dla bezdomnych zwierząt, obiektach kultury i świetlicach środowiskowych. Po udokumentowaniu i prezentacji swoich działań w szerszym gronie (kadry i innych podopiecznych Fundacji), młodzież otrzymuje dofinansowanie wybranego kursu lub sprzętu – są to najczęściej kursy prawa jazdy, kursy programowania i narzędzia fryzjerskie lub inne szkolenia i sprzęty umożliwiające rozwój zawodowy i wzbogacające CV uczestnika projektu.

Od 2024 r. projekt jest realizowany w oparciu o umowę trzyletnią. W pierwszym roku projektu, w okresie od 1.10.2024 do 31.08.2025 r. grupa 23 Robinsonów i Robinsonek zrealizowała ogółem 1840 godzin prac społecznych na rzecz 18 instytucji i organizacji, takich jak: Dom Pomocy Społecznej, Dom Opieki Rodzinnej, Biblioteka Publiczna, Dom Kultury, Miejskie Centrum Kultury, Świetlica Środowiskowa. Dzięki udziałowi w projekcie młodzi ludzie mieli możliwość zdobycia konkretnego doświadczenia zawodowego w instytucjach, które mogą być w przyszłości ich miejscem pracy, wzmocnili również swoje kompetencje interpersonalne i zdobyli umiejętności społeczne, niezbędne do rozwoju zawodowego. Uczestnictwo w Stażu pozwoliło im na zakup przedmiotów lub usług wspierających zainteresowania, pasje i rozwój zawodowy lub zwiększających szanse na rynku pracy (m.in. kursów na prawo jazdy, laptopa, tabletów z akcesoriami, smartfonów, drukarki, rowerów, kursu stylizacji paznokci i kursów tanecznych). Dzięki pracy na rzecz innych uczestnicy programu poznali problemy i wyzwania innych grup społecznych, umocnili też poczucie sprawczości, samodzielności i własnej wartości, dzięki zaangażowaniu w konkretne działania i projekty na rzecz innych. Dla instytucji goszczących praca Robinsonów stanowiła realną pomoc w codziennym funkcjonowaniu organizacji, przyczyniła się także do budowania pozytywnego wizerunku młodzieży z pieczy zastępczej.

Wypowiedzi uczestników Programu „Staż Społeczny” – edycja 2024/2025

„Mój staż odbywał się w Bibliotece Publicznej i Centrum Kultury im. Kazimiery Iłłakowiczówny w Trzciance oraz w Centrum Usług Społecznych – w dziennym domu seniora Senior+. Podczas półkolonii w bibliotece wspierałam opiekunów w organizacji i prowadzeniu zajęć, towarzyszyłam dzieciom podczas wyjść na zajęcia sportowe, do kina i na kręgle. Pomagałam również przy warsztatach tanecznych i plastycznych oraz przy tworzeniu instrumentów muzycznych. W wolnych chwilach angażowałam się w zabawy tematyczne, np. „salon fryzjerski”, gdzie dzieci mogły rozwijać swoją kreatywność. W Dziennym Domu Seniora wspierałam realizację codziennych zajęć – prowadziłam rozmowy, grałam w gry logiczne, organizowałam rebusy, a także wychodziłam z seniorami na świeże powietrze. Moje największe zaskoczenie to atmosfera – szczere uściski dłoni, miłe słowa, dużo przytulasów i przełamanie mojego strachu przez osoby zajmujące się moim pobytem. Dzięki temu poczułam się częścią zespołu. Staż pozwolił mi przełamać lęk przed oceną innych i nowymi sytuacjami, poprawił moją samoocenę i utwierdził w przekonaniu, że kocham pracę z ludźmi i marzę o zostaniu psychologiem. Poznałam wielu wspaniałych ludzi i jestem ogromnie wdzięczna, że mogłam tego wszystkiego doświadczyć.”

„Staż odbywałem w Domu Pomocy Społecznej w Kamieniu Krajeńskim – placówce przeznaczonej dla osób przewlekle chorych i wymagających całodobowej pomocy. Moim zadaniem była pomoc przy posiłkach – nakładałem obiady, sprzątałem po jedzeniu, myłem naczynia. Angażowałem się w zajęcia integracyjne – bawiłem się z podopiecznymi, rozmawiałem z nimi, grałem w gry planszowe, czasem po prostu byłem obok, bo sama obecność drugiej osoby jest dla nich ważna. Pomagałem też w nauce, tłumaczyłem zadania, wspierałem w czytaniu i pisaniu. Największym zaskoczeniem była atmosfera – spodziewałem się smutku i obojętności, a spotkałem ludzi otwartych, pełnych energii i poczucia humoru. To doświadczenie nauczyło mnie cierpliwości, empatii, pracy zespołowej i uświadomiło, że proste gesty – rozmowa, wspólna zabawa – są dla mieszkańców DPS-u niezwykle ważne. Zdecydowanie poleciłbym ten staż innym, bo pozwala spojrzeć na świat z innej perspektywy i uczy, że nawet drobna pomoc ma ogromną wartość.”

„Staż odbywałam w Świetlicy Socjoterapeutycznej „Chaberek” w Warszawie, działającej w ramach Stowarzyszenia „Chaber”. Wspierałam zespół w codziennych obowiązkach – pomagałam w kuchni, przygotowując posiłki i dbając o ich estetykę, a także pełniłam rolę opiekuna podczas wycieczek i zajęć wyjazdowych, dbając o bezpieczeństwo dzieci i ich komfort. Na co dzień angażowałam się w zabawę i zajęcia z dziećmi – od aktywności ruchowych i plastycznych, po gry edukacyjne i rozmowy. Największym zaskoczeniem była dla mnie dojrzała reakcja dzieci w sytuacjach konfliktowych i ich ogromna empatia wobec rówieśników, którzy czuli się gorzej. Dzięki stażowi nauczyłam się cierpliwości, uważności i zobaczyłam, jak ogromne znaczenie mają drobne gesty – rozmowa, uśmiech, wspólnie spędzony czas. Poczułam silną więź z podopiecznymi i upewniłam się, że praca z dziećmi daje mi satysfakcję i radość. To doświadczenie utwierdziło mnie w chęci dalszego rozwoju w tym kierunku.”